De Doodsbeenderenboom heeft misschien niet de gezelligste naam, maar zijn bijzondere eigenschappen maken dit meer dan goed! Deze middelgrote tot grote, meerstammige boom zie je in Nederland niet zo veel, waardoor je hiermee echt een unieke eyecatcher te pakken hebt. Je herkent de meerstammige Doodsbeenderenboom (Gymnocladus dioica) aan zijn karakteristieke ruwe, diep gegroefde stam en oudere takken.
De twijgen zijn blauwgroen van kleur en iets begrijpt en zorgen daarom ook voor een bijzonder plaatje. Zowel de bladeren, bloempluimen als peulvruchten zijn groot. Zeker de bladeren: deze zijn dubbel geveerd en wel 70 tot 100 cm lang! Het lichtgroene blad bestaat uit afzonderlijke eironde blaadjes en kleurt in de herfst prachtig diepgeel tot goudgeel, wat de Gymnocladus dioica een kleurrijke aanwinst in de herfsttuin maakt. De Doodsbeenderenboom vult in juni met 25 cm grote, roomwitte bloempluimen. Hierna komen 25 lange peulvruchten tevoorschijn, die lang aan de meerstammige boom blijven hangen. Hoewel de goed winterharde Gymnocladus dioica niet wintergroen is, is de boom in de winter toch een fraaie verschijning. Deze unieke soort staat namelijk bekend om zijn bijzondere wintersilhouet, waar de Doodsbeenderenboom zijn naam ook aan dankt.
De sierboom heeft weinig vertakking en blijft redelijk transparant. Na de bladval blijven de grote, knookvormige bladstelen, die op botjes lijken, nog even hangen, wat zorgt voor een spookachtig karakter. De Doodsbeenderenboom als meerstammige boom heeft extra veel karakter en is daarom een unieke aanwinst voor iedere grote tuin of ieder park.
